Niedźwiedź wieczorową porą

Niedawno miałam okazję odwiedzić Muzeum Zabawek w Krynicy Zdroju i szczerze wszystkim taką wizytę polecam. Lawirując zachwycona między gablotami,  nie mogłam oderwać oczu od naprawdę pięknych i różnorodnych eksponatów. I chociaż trafiłam na kilka bardzo niepokojących egzemplarzy rodem z horroru (jak lalka-bobas z dwoma twarzami), to zdecydowanie przedkładam urok retro zabawek nad współczesnymi.

Zainspirowana wizytą w muzeum postanowiłam w końcu uszyć swojego pierwszego misia. Akurat miałam kawałek pluszu z odzysku (połamane drapaki jednak na coś się przydają), więc mogłam od razu zabrać się do pracy. Po zrobieniu solidnego rekonesansu w Internecie i wybadaniu "jak to się je", zabrałam się za szablon. Wtedy też postanowiłam, że miś powinien mieć ruchome kończyny oraz głowę, w końcu jak szaleć, to szaleć. Oczywiście profesjonalnymi stawami nie dysponowałam, ale od czego w końcu mamy wyobraźnię - metalowe podkładki pod śruby oraz kawałek grubego drutu spełniły swoje zadanie znakomicie. I tak oto powstał Grosik, który swoje imię zawdzięcza monetom zaszytym w jego stopach - dzięki takiemu obciążeniu miś może swobodnie stać.

Grosik bardzo  przypadł do gustu Małej, która szybko zaanektowała go dla siebie. Kiedy próbowałam zabrać jej misia, ta ostentacyjnie objęła go łapą i zaczęła wylizywać mu futerko, łypiąc od czasu do czasu na mnie z miną "mój ci on!". 

Na jednym misiu oczywiście nie mogło się skończyć - zabawa tak mnie wciągnęła, że w głowie już się kłębią dziesiątki pomysłów. Kolejny powstaje dzięki mojej Mamie, która obdarowała mnie kawałkiem fantastycznego futerka, idealnie nadającego się na misia w stylu retro. Na razie powstała jego głowa (jeszcze bez oczu), ale mam nadzieję, że w weekend znajdę trochę czasu i uda mi się go skończyć. Coś czuję, że znalazłam nowe hobby, które wciągnie mnie na dłużej :)